5. Sınıf Türkçe 187. Sayfa Cevapları Anıttepe Yayıncılık Ders Kitabı | Forum Sayfa Cevapları

5. Sınıf Türkçe 187. Sayfa Cevapları Anıttepe Yayıncılık Ders Kitabı


Türkçe Öğretmeni

5. Sınıf Türkçe Anıttepe Yayıncılık Dedemin Öyküsü Okuma Metni Etkinlik Cevapları Sayfa 187


Dedemin Öyküsü Okuma Metni


5. Sınıf Türkçe Anıttepe Yayıncılık Ders Kitabı Sayfa 187 Soruları ve Cevapları

Dedem evimizin güneşiydi. Her sabah kalkar kalkmaz bize sevgi dağıtırdı. Odaya girer, kardeşimi kucağına alır, başlardı dumbala yapmaya: “Dumbala yavrum dumbala! Dumbala gülüm dumbala!..” Sonra onu bırakır, beni alırdı kucağına. Ben o zaman altı yaşındaydım ama dedem beni bebek yerine koyardı. Kucağına alır almaz o bembeyaz bıyıklarını yanaklarıma sürer, başlardı gene dumbalaya, “Ey dumbala dumbala! Haydi yavrum dumbala!.. Dumbala dedim, dum dedim; gel göğsüne kon dedim.” diye söyleyip dururdu. O böyle yapınca ben de onun yanaklarıyla kulaklarını sıvazlar “Haydi, dede bir dumbala daha yap.” derdim. Beni kırmazdı. Tatlı tatlı güler, bir dumbala daha yapardı. O yıl yetmişindeydi dedem. Yaşını hiç üzerine alamazdı. Arkadaşlarına “Dakikalarınızı, saniyelerinizi, günlerinizi şen geçirmeye bakın.” derdi. Bunu der demez başlardı Nasrettin Hoca’dan fıkralar anlatmaya. Yöresindekileri bol bol güldürür, tatlı tatlı düşündürürdü. Dedemin kendine özgü yaşam görüşleri vardı. Odasına girseniz kendi eliyle yazıp duvara astığı şu cümlelerle karşılaşırdınız: “Her gün en az yirmi dakika yol yürüyeceksin. Günün bazı bölümlerini gülüşlerle geçireceksin. Yaşam koşulları ağır da olsa onları küçümseyeceksin. Kulağının kapısını kötü şeylere kapayacak, güzel sözlere açacaksın.” Dedem, bu dediklerini uyguluyordu. Hemen her sabah evden çıkar, kentin dışına dek uzanırdı. Kimi kez beni de alırdı yanına. “Oğlum, bu yürümek var ya…” derdi. “İşte bu yürümek yüz doktordan iyidir.” Ben o zaman anlamında değildim. Ancak dedemin o sözleri söyleyiş biçimi, ağzından çıkan sözler hoşuma giderdi. Öylece giderdik yol boyunca. Yollarda kimse kalmayınca dedem bir türkü tuttururdu. Dedemin türkülerini öyle bir içten dinlerdim ki… Sanki otlar, ağaçlar, tepeler, gökyüzü; dallardan bakan, süzülüp uçan kuşlar dedemin o sesinden hoşlanır gibiydi. Biraz ileri gidince bir tepenin üstüne otururduk. Dedem, bana orada “Haydi oğlum, şimdi de ciğerlerimizi, özümüzü dinlendirelim.” derdi. O tepeden Torosların bir bölümü görünürdü. Gözlerimiz serilip giden ovaya takılır kalırdı. Gökyüzü usulca okşardı yüzümüzü. Sonra da öbür yanımızda dizi dizi uzayan zeytin ağaçlarına bakardık. O anda dedemin “Ohhh!” diyen sesi kafamda bir sümbül gibi açılırdı. Bir de dedemin ellerine takılırdı gözlerim. İncelmiş derisinin altındaki mor damarlar dokunsan patlayacak gibiydi. İşte beni korkutan o damarlardı. Onlara baktıkça hem ürperiyor hem de gözlerimi oradan zor ayırıyordum. Öyle anlarda dedem benim bir şeylere dalıp gittiğimi anlar, eliyle yanaklarımı tıpışlar “Haydi dedesinin kuzusu, haydi gidelim gayrı.” derdi. Gene düşerdik yola. Dinlenmiş olarak evimize gelirdik.

Şevki YÜCEL


Cevap : 5. Sınıf Türkçe 187. Sayfa Cevapları Anıttepe Yayıncılık Ders Kitabı konusunda soru bulunmamaktadır. Okuma metninin 1 2 defa okumanızı tavsiye ederiz.


 



Ödevini Bulamadıysan ARA

5. Sınıf Türkçe 187. Sayfa Cevapları Anıttepe Yayıncılık Ders Kitabı

Konusu Hakkında Soru Sormak İster Misiniz ?
Yorum ve Düşüncelerinizin Bizim İçin Ne Kadar Değerli Olduğunu Biliyor Musunuz ? Destek ve Yorumlarınız için Tıklayınız...




Sevgi
Dedemin Öyküsü Okuma Metninin çok beğendim bence bütün öğrencilerin bu okuma metnin okuması gerekmektedir.
Gamze
Değerli öğretmenlerim Dedemin Öyküsü Okuma Metnini paylaştığınız için teşekkür ederim.
Konuya Bir Cevap Yazın
Önceki Ders Kitabı Sayfa Cevapları « Bir Sonraki Sayfa Cevapları Konusu »

error: Content is protected !!